MONTHLY TIMBA SEMINARS W/ANDREAS IOSIFIDIS 23/5, PILON/CHACHACHA

Categories:Uncategorized
Doria Zissopoulou

pilon



Ο χορός ή ρυθμός Pilon, ορχηστρικός, τραγουδιστικός και χορευτικός, έγινε δημοφιλής στη δεκαετία του 1960 από τον Pacho Alonso, εξαιρετικό Κουβανό μουσικό που είχε τη δική του μπάντα ονομαζόμενη Bocucos, με διάσημα κομμάτια όπως το Upa-Upa και Rico Pilon.
Ο συνθέτης Enrique Bonne πολύ καλός φίλος με τον Pacho Alonso, του πρότεινε την προσθήκη ενος νέου ρυθμού που ονομάζεται Pilon, ο οποίος έχει καταβολές από το Organo Oriental και πήρε το όνομά του από το αγροτικό όργανο όπου οι αγρότες χρησιμοποιούσαν για το άλεσμα του καφέ.

Το Pilon σαν χορευτικός ρυθμός μιμείται το σπασιμο από κόκκους καφέ: στον ήχο από τις baquetas των ενα πόδι πέφτει πίσω, και η εκτέλεση συνεχίζεται επαναλαμβανόμενα.
Ο Enrique Bonne, μετά την εκτέλεση στοιχειωδών μουσικών σπουδών, αφιερώθηκε στον πειραματισμό με νέες ηχητικές δυνατότητες των κρουστών και ίδρυσε το 1961 την ομάδα Tambores de Oriente, η οποία περιελάμβανε congas, bocú, catá, tumbadoras, requintos, campanas, chekerés και corneta china. Σκέφτηκε, λοιπόν, ότι οι εκφραστικές δυνατότητες των κρουστών υπερέβαιναν τα όρια του γνωστού και ενθαρρύνθηκε να βρει μια νέα γλώσσα: το Pilon.
Στο Pilon δεν υπάρχει ένα χτύπημα , αλλά πολλά ρυθμικά στοιχεία, με τα οποία το πιάνο μιμείται τον ήχο του organo oriental.

Το πρώτο έργο που καταγράφηκε με τον ρυθμός Pilon ήταν το Baila Jose Ramon (1964), του Enrique Bonne. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν από τον ίδιο συνθέτη: A cualquiera se le muere un tio,Yo no quiero piedra en mi camino,el bajo cuncun, αλλά ήταν ο Pacho Alonso που εδραίωνει το ρυθμό με το Rico Pilon, έτσι κάποιοι νομίζουν ότι αυτός “δημιούργησε” αυτό το είδος της κουβανέζικης χορευτικής μουσικής.




cha.cha-cha-2



Το cha-cha-cha είναι ένας Κουβανέζικος ρυθμός που ανεδείχθει ως μέρος της εξέλιξης των διαφόρων Κουβανέζικων μουσικών ειδών εντός του μουσικού complex που ονομαζεται Danzon (son montuno και Danzon κυρίως).

Δημιουργήθηκε από τον Κουβανό βιολιστή και μαέστρο Enrique Jorrin το 1948, χάρη στους πειράματισμούς του με τη μορφή, τη μελωδία και το ρυθμό του Danzon. Στην πραγματικοτητα, το πρώτο όνομα με το οποίο ο Jorrin βάφτισε τις μουσικές συνθέσεις του ήταν: neodanzón, αναφερόμενος στο νέο δημιούργημα που υπέβοσκε.

Το όνομα με το οποίο το ξέρουμε σήμερα γεννήθηκε με τη βοήθεια των χορευτών καθώς εφεύρισκαν το χορό, σε συνδυασμό με το ρυθμό που ανακαλύφθηκε και σηματοδότησε ενα περίεργο ήχο καθως τα πόδια ακουμπούσαν στο έδαφος.Συγκεκριμένα τρία βήματα που ηχομιμιτικά αναπαρήγαγαν τον ήχο cha-cha-cha.

Το cha-cha-cha γεννήθηκε στην Κούβα, αλλά στο Μεξικό, έγινε ευρύτερα γνωστό και απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έγινε γρήγορα ενας πολύ δημοφιλής χορός “Σαλονιού”, κυρίως επειδή είναι ένας χορός ενδιάμεσος, εορταστικός, ούτε πολύ αργός ούτε πολύ γρήγορος, ένα είδος χορού για ευρύ κοινό.

Ο Enrique Jorrin συνθέτει το “La enganadora” (που καταγράφεται στις 9 Μαρτίου 1953, σε δισκο 78 στροφών). Το τραγούδι αυτό είναι το πιο εμβληματικό κομμάτι της ορχήστρας Aragon από το Cienfuegos, που είναι γνωστή ως οι «στυλίστες του chachacha” εκφραστές του για δεκαετίες.
Το cha-cha-cha είναι ένας τροπικός χορός διαδεδομένος στην κατηγορία χορών του σαλονιού. Η θέση του ζευγαριού είναι τα σώματα μαζί, με τα χέρια στο τροπικό στυλ, με τη χαρακτηριστική κίνηση του ισχίου των χορών της Καραϊβικής.

Συνήθως, τα όργανα που χρησιμοποιούνται είναι: τρομπέτα, τρομπόνι, Conga, bongos, timbales, cowbell, guiro, μαράκες, πιάνο και μπάσο. Μεταξύ των κύριων εκφραστών του είδους είναι η Orquesta Jorrin, Orquesta Aragon και η Orquesta America.